Alfa Romeo Giulia już w środę!
Całkowicie nowa płyta podłogowa, napęd na tylne lub cztery koła, silniki wysokoprężne o mocach ponad 200 KM oraz benzynowe z flagowym motorem V6, produkowanym do tej pory przez Ferrari dla Maserati (510 KM) na...
Alfa Romeo 155
1993–1997
O modelu
Alfa 155 to czterodrzwiowy sedan o potężnym bagażniku (ponad 500 litrów) i nieco kontrowersyjnej stylistyce.
Samochód został opracowany już po przejęciu Alfy Romeo przez Fiata, stąd płyta podłogowa i wiele innych elementów (poza silnikami) dzielone jest z Fiatem Temprą.
W 155 początkowo stosowano 8-zaworowe, aluminiowe silniki Twin Spark (dwie świece na cylinder) z bezusterkowym rozrządem opartym na łańcuchu. Z czasem silniki te zostały zastąpione również dwuświecowymi jednostkami 16-zaworowymi, w których zastosowano już pasek rozrządu oraz wariator (czyli zmieniacz faz).
Silniki te są mocniejsze niż ośmiozaworowe, jednak mniej cenione przez użytkowników. Przez długi okres przyspieszonemu zużyciu ulegały zmieniacze faz rozrządu (wariatory). Usterka ta ujawnia się poprzez charakterystyczny, przypominający diesla, klekot przez kilka sekund po uruchomieniu. Zużyty wariator powodował pogorszenie osiągów i zwiększenie zużycia paliwa, natomiast jego wymiana nie była tania, bowiem wiązała się z kompletną wymianą rozrządu. Ostatecznie włoski producent po wielu latach poradził sobie z problemem i od kilku lat wariatory przestały się psuć.
Natomiast sam pasek rozrządu jest narażony na przedwczesne zerwanie, dlatego wymiany rozrządu powinno się dokonywać nie rzadziej niż 60 tys. km.
Rzadko spotykanym silnikiem benzynowym jest V6. 12-zaworowa jednostka o pojemności 2.5 jest chyba najlepszym wyborem, łącząc wysoką kulturę pracy z bezawaryjnością. Na uwagę zasługuje bardzo płaski przebieg momentu obrotowego, co umożliwia jazdę na niskich obrotach.
Niszowym samochodem, bardzo rzadko dostępnym na rynku wtórnym jest Alfa Romeo 155 Q4. Tak naprawdę jest to kultowa Lancia Delta Integrale w innym nadwoziu. Pomysł polegał na zamontowaniu w nadwoziu Alfy Romeo 155 2-litrowego, doładowanego silnika z Lancii, skrzyni biegów, oraz napędu na cztery koła z centralnym mechanizmem różnicowym typu torsen.
Alfa Romeo 155 była oferowana również z dwoma jednostkami wysokoprężnymi. Obie pochodzą od włoskiego producenta Diesli o nazwie VM Motori i maja pojemność 2.0 i 2.5. Diesle w 155 nigdy nie cieszyły się specjalnym wzięciem, stąd trudno o nie na rynku wtórnym.
Alfy Romeo 155 to generalnie samochody pozbawione większych wad. W zasadzie wspomnieć można jeszcze tylko o instalacji elektrycznej, która lubi płatać psikusy: a to przestaje działać elektryczne otwieranie bagażnika, a to nie działa sterowanie lusterek, jakieś żarówki lub pozycjonowanie świateł.
Trzeba jednak pamiętać, że wszystkie Alfy 155 to obecnie już wiekowe samochody, a więc zużyciu eksploatacyjnemu może w nich ulegać praktycznie wszystko.
Samochód został opracowany już po przejęciu Alfy Romeo przez Fiata, stąd płyta podłogowa i wiele innych elementów (poza silnikami) dzielone jest z Fiatem Temprą.
W 155 początkowo stosowano 8-zaworowe, aluminiowe silniki Twin Spark (dwie świece na cylinder) z bezusterkowym rozrządem opartym na łańcuchu. Z czasem silniki te zostały zastąpione również dwuświecowymi jednostkami 16-zaworowymi, w których zastosowano już pasek rozrządu oraz wariator (czyli zmieniacz faz).
Silniki te są mocniejsze niż ośmiozaworowe, jednak mniej cenione przez użytkowników. Przez długi okres przyspieszonemu zużyciu ulegały zmieniacze faz rozrządu (wariatory). Usterka ta ujawnia się poprzez charakterystyczny, przypominający diesla, klekot przez kilka sekund po uruchomieniu. Zużyty wariator powodował pogorszenie osiągów i zwiększenie zużycia paliwa, natomiast jego wymiana nie była tania, bowiem wiązała się z kompletną wymianą rozrządu. Ostatecznie włoski producent po wielu latach poradził sobie z problemem i od kilku lat wariatory przestały się psuć.
Natomiast sam pasek rozrządu jest narażony na przedwczesne zerwanie, dlatego wymiany rozrządu powinno się dokonywać nie rzadziej niż 60 tys. km.
Rzadko spotykanym silnikiem benzynowym jest V6. 12-zaworowa jednostka o pojemności 2.5 jest chyba najlepszym wyborem, łącząc wysoką kulturę pracy z bezawaryjnością. Na uwagę zasługuje bardzo płaski przebieg momentu obrotowego, co umożliwia jazdę na niskich obrotach.
Niszowym samochodem, bardzo rzadko dostępnym na rynku wtórnym jest Alfa Romeo 155 Q4. Tak naprawdę jest to kultowa Lancia Delta Integrale w innym nadwoziu. Pomysł polegał na zamontowaniu w nadwoziu Alfy Romeo 155 2-litrowego, doładowanego silnika z Lancii, skrzyni biegów, oraz napędu na cztery koła z centralnym mechanizmem różnicowym typu torsen.
Alfa Romeo 155 była oferowana również z dwoma jednostkami wysokoprężnymi. Obie pochodzą od włoskiego producenta Diesli o nazwie VM Motori i maja pojemność 2.0 i 2.5. Diesle w 155 nigdy nie cieszyły się specjalnym wzięciem, stąd trudno o nie na rynku wtórnym.
Alfy Romeo 155 to generalnie samochody pozbawione większych wad. W zasadzie wspomnieć można jeszcze tylko o instalacji elektrycznej, która lubi płatać psikusy: a to przestaje działać elektryczne otwieranie bagażnika, a to nie działa sterowanie lusterek, jakieś żarówki lub pozycjonowanie świateł.
Trzeba jednak pamiętać, że wszystkie Alfy 155 to obecnie już wiekowe samochody, a więc zużyciu eksploatacyjnemu może w nich ulegać praktycznie wszystko.