Chociaż za chwilę narodzin ABSu uznawany jest rok 1978 w rzeczywistości jego historia zaczęła się o wiele wcześniej. Już W 1953 roku Hans Scherenberg, ówczesny szef designu Mercedesa złożył wniosek o udzielenie patentu na system zapobiegający blokowaniu kół pojazdu w trakcie hamowania. I chociaż podobne rozwiązania istniały już wtedy w lotnictwie (układ antypoślizgowy) i kolejnictwie (ochrona antypoślizgowa Knorr), to właśnie samochód był konstrukcją szczególnie skomplikowaną, z wyjątkowo wysokimi wymogami co do czujników, przetwarzania sygnałów oraz sterowania. Przykładowo, podzespoły musiały bezbłędnie rejestrować opóźnienie i przyspieszenie kątowe kół, także w zakrętach oraz na nierównych nawierzchniach i w warunkach silnego zanieczyszczenia. Z tego rodzaju wyzwaniami nie musieli mierzyć się specjaliści od konstrukcji pociągów i samolotów.
W chwili swojej premiery 40 lat temu ABS był ledwie o krok od debiutu w produkcji seryjnej: pod koniec 1978 roku pojawił się na liście opcji Mercedesa Klasy S (seria 116). Wymagał wówczas dopłaty 2217,60 marek niemieckich (DM). Dwa lata później był już na życzenie dostępny we wszystkich autach osobowych producenta ze Stuttgartu. W 1981 roku Mercedes wprowadził ABS w modelach użytkowych, a od października 1992 roku układ należał do standardowego wyposażenia wszystkich pojazdów osobowych spod znaku trójramiennej gwiazdy.
